Steeds meer Brusselaars willen Nederlands leren. Maar tot voor enkele jaren was het aanbod voor cursisten Nederlands in Brussel karig gezaaid. Daar is gelukkig enige verandering in gekomen. En Brussel heeft nu ook al een tijdje zijn ‘Huis van het Nederlands’, dat echter een ruimer takenpakket kreeg toegemeten dan zijn soortgenoten in andere Vlaamse steden. Behalve het doorverwijzen van cursisten naar de voor hen meest gepaste taalcursus, ontwikkelt het Brusselse Huis ook lesmateriaal op maat van bepaalde beroepen (horeca, winkelpersoneel, verpleegkundigen…) en heeft het huis ook een beleid ontwikkelt om het Nederlands in Brussel te promoten.

Els Deslee is directrice van het Brusselse Huis en legt een bilan voor van de werking van de afgelopen jaren.

Meervoud nodigde haar uit voor een brunchgesprek in het Vlaams Huis die plaatsvindt op zondag 2 december om 11.30u.

Deelname, eten en drank inbegrepen, is 12.50 euro, te reserveren bij Bernard Daelemans, 0479 86 55 12, of op het tel. nummer van het Vlaams Huis.

UPDATE:

De geplande politieke avond met Els Deslee gaat niet door. Ze zal wel aanwezig zijn op een brunchgesprek, voor meer info zie deze agenda

Naar aanleiding van de arrestatie van een twintigtal Batasuna-medewerkers in Spaans Baskenland wordt een protestactie georganiseerd voor het Spaans Consulaat op de Regentlaan in Brussel. Ook Meervoud roept op om het protest tegen de repressie te laten weerklinken en wijst er op dat dit absoluut geen geïsoleerd geval is dat zich tot Spanje beperkt (ook in eigen land wordt stelselmatig de repressie opgevoerd!). De ‘war on terror’ mag geen vrijgeleidde zijn om fundamentele democratische rechten te fnuiken.

Daarom: solidariteit met de Basken!

spoedbetoging dinsdag om 19 uur aan het Spaans Consulaat
Meervoud verzamelt vooraf om 18u45 in het Vlaams Huis op de drukpersstraat.

Persbericht vanwege V-SB:

Vlaams-Socialistische Beweging: V-SB klaagt aanhouding Batasuna-top aan
(07/10/2007) Met afschuw heeft de Vlaams-Socialistische Beweging vernomen dat de Spaanse politie 23 leden van Batasuna opgepakt heeft terwijl zij vreedzaam congresseerden te Segura.

Deze aanhoudingen zijn het recentste wapenfeit van de Spaanse staat in zijn campagne tegen de linkse oppositie in Baskenland, die onlangs nog uitmondde in de arrestatie van partijwoordvoerder Arnaldo Otegi naar aanleiding van… een toespraak, en dit in het kader van het mislukken van de vredesonderhandelingen, waar Batasuna niets mee te maken had. Het is geen wonder dat sommigen het tegenwoordig hebben over Birmaña in plaats van España.

Blijkbaar verkiest Madrid het politiek monddood maken van een groot deel van de Baskische kiezers (en daarmee allicht een verderzetting van het conflict), boven een dialoog die zou kunnen leiden tot een eervolle en duurzame vrede.

De linkse flaminganten van de V-SB steunen uiteraard de Baskische linkse independentisten in hun strijd voor een onafhankelijk en socialistisch Euskal Herria. Zij roepen dan ook op massaal de petitie op http://freebatasuna.v-sb.be te ondertekenen, als teken van steun aan de Baskische vrijheidsstrijd.

—

De Vlaams-Socialistische Beweging is een linkse Vlaamsgezinde politieke beweging.

Red de solidariteit…. red België?

De ‘Red de solidariteit’ petitie die door de Belgicisten werd gelanceerd en de voorbije week nogal zwaar gehyped werd wordt voorgesteld als een campagne om de solidariteit tussen Vlaanderen en Wallonië (lees: de Belgische staat) te behouden. Solidariteit, daar zijn we allemaal voor. Meervoud heeft echter grote vragen bij deze petitie en de hype daarrond.

Om te beginnen komt het ons wel heel vreemd over dat de Belgische staat gelijk wordt gesteld aan solidariteit. Alsof België een conditio sine qua non is voor de solidariteit, alsof zonder België de samenleving zou vervallen in een wild west maatschappij. We willen er aan herinneren dat het de Belgische staat is die anderhalve eeuw lang een bevolkingsgroep cultureel, politiek en economisch heeft onderdrukt. Het is deze Belgische staat die reeds 178 jaar lang twee volkeren tegen elkaar opzet. Het is deze Belgische staat die van, door en voor de bourgeoisie is ontstaan. Het is deze Belgische staat, en niét Vlaanderen, die verantwoordelijk is voor de problemen in Wallonië: de Belgische holdingbourgeoisie heeft Wallonië uitgebuit en vervolgens gedumpt. De ’solidariteit’ die nu zo hard wordt geprezen is in een zelfde bedje ziek: het gaat om een systematische vernederende paternalistische aalmoes aan de Waalse bevolking via de transfers, waarbij een passief en cliëntelistisch staatsbestel in stand wordt gehouden dat overleeft dankzij de instandhouding van de miserie van de doorsnee Waal. Voor ons is dat geen solidariteit, maar een structureel en doelbewust in slaap wiegen van een actieve (Waalse) arbeidersbeweging.

De petitie komt niet zomaar uit de lucht gevallen. Ze heeft alles te maken met de politieke crisis waar het Belgische regime in verzeild is geraakt na de recentste verkiezingen. Daarbij gaat het niet zozeer om het ‘rechts’ zijn van Vlaanderen, maar wel om het feit dat de Vlaming vooral Vlaams gestemd heeft. De Belgische elite ziet nu een reëel gevaar voor haar positie, en zal net als elk bedreigd regime al haar ideologische wapens uit de kast halen om de meubels te redden. Dat is dan ook meteen de reden waarom een hele rits BV’s, die van de Belgische media en culturele instanties afhankelijk zijn, zich engageren om deze petitie te lanceren (zoals onder meer een Hugo Claus, die eerder al uit solidariteit naar het fiscaal aantrekkelijker Frankrijk verhuisde…). De vakbondstop, die tegenwoordig vooral als functie heeft de militante basis kalm te houden, sloot zich uiteraard onmiddelijk aan. De linkerzijde stapt met de ogen open in deze val, waardoor ze nog meer zal vereenzelvigd worden met het establishment. De sociale bewegingen graven hiermee op termijn hun eigen graf… tot grote vreugde van populistisch extreem rechts.

De Belgische staat kan zich haast niet meer legitimeren bij steeds bredere lagen van de bevolking. Angstvallig vastklampen aan deze staat omwille van de dreiging van een ‘rechts’ Vlaanderen is contraproductief voor de sociale en arbeidersbeweging. Het uiteenvallen van België is op de lange duur onvermijdelijk, en dan zal de linkerzijde keuzes moeten maken: gaat ze mee ten onder met België en laat ze de opbouw van de Vlaamse natie over aan (extreem) rechts, of erkent ze de reële evoluties? Indien de linkse bewegingen en partijen willen overleven, zullen ze met de Vlaamse natievorming moeten rekening houden, of het doemscenario van een ‘rechts’ Vlaanderen wordt een zichzelf vervullende voorspelling.

En is Vlaanderen zo rechts? We durven het eigenlijk te betwijfelen. De sociale bewegingen en de vakbonden staan nog steeds sterk. Militante strijd tegen de neoliberalisering groeit, er waren vorig jaar zelfs meer stakingen in Vlaanderen dan in Wallonië. Wij denken dat een afscheiding van de Waalse PS de arbeidersbeweging zelfs uit haar passiviteit zal rukken, eens de remmende greep van de sociaal democratie gebroken is.
Men stemt overigens op rechtse partijen omdat een rechtse stem (VB, CD&V, N-VA, LDD) een stem tegen het Belgische establishment is, zolang er bij ons geen equivalent van de Nederlandse SP komt.

We vragen, tot besluit, alle sociale en linkse bewegingen om zich goed te bezinnen over hun toekomst, en welke rol zij wensen te bespelen in de Vlaamse politiek. Vastklampen aan de Belgische staat is een emotionele, paniekerige reflex die getuigt van weinig optimisme en moed.

Overigens, de petitie in kwestie heeft op dit moment, twee weken na lancering, ongeveer 57000 handtekeningen verzameld. Gezien de hype en de anti Vlaamse mediahetze aan Franstalige kant lijkt ons dat eigenlijk bijzonder weinig. Het gaat dan ook nog eens om een petitie die heel gemakkelijk kan gemanipuleerd en gefraudeerd worden.

Meervoud
7 oktober

Begin jaren negentig, naar aanleiding van zwarte zondag, lanceerde Meervoud reeds een Vlaanderen tegen Racisme campagne, onder andere door de verkoop van t-shirts.

Nu het Belgische establishment meer dan ooit zijn uiterste best doet om al wat Vlaamsgezind is in het extreem-rechtse verdomhoekje te duwen, is het nodig dat de Vlaamse beweging in de tegenaanval gaat. Meervoud gelooft in een democratische, emancipatorische Vlaamse beweging, waar voor racisme geen plaats is. Wij gaan dan ook lijnrecht in tegen niet alleen de racistische groupuscules die dromen van een blank en zuiver Vlaanderen, maar ook tegen het Belgicisme dat er alles aan doet om het legitieme Vlaamse onafhankelijkheidsstreven te associëren met racisme en xenofobisme.

Op elf juli stelde Meervoud, naar aanleiding van de viering met Congolezen in Brussel, de nieuwe Vlaanderen tegen Racisme t-shirts voor. Deze zijn opnieuw te koop, aan de prijs van tien euro per stuk (eventuele verzendingskosten niet meegerekend). Wie er wil bestellen kan dit doen op Meervoud activiteiten, via deze webstek, of rechtstreeks bellen naar 0497 21 00 90.

(voorlopig hebben we enkel medium en large in voorraad, andere maten zullen in de nabije toekomst bijgemaakt worden)

Zoals elk jaar organiseert Meervoud ook dit najaar een etentje. Wij hopen alle lezers en sympathisanten van ons blad en onze beweging te kunnen ontmoeten op deze gelegenheid.

Waar? Zelfde plek als vorig jaar:
Parochiezaal Ter IJse,
Pastoriestraat 1
3090 OVERIJSE

Wanneer?
zaterdag 10 november vanaf 18 uur

Wat?
Een rijkelijk buffet met originele gerechten uit Baskenland, Galicië, het Balticum, … maar uiteraard ook lekkere dingen van bij ons. U kiest maar uit een brede waaier van voorgerechten, hoofdgerechten en desserts, zoals steeds naar believen.

Vanwege de organisatie V-SB (Vlaams Socialistische Beweging) kwam onderstaand persbericht.

Inleiding

Vlaamse en Waalse independentisten eensgezind tegen België

Naar aanleiding van de moeilijke regeringsvorming, is er een ernstige discussie op gang gekomen over de toekomst van dit land, en dit onder alle lagen van de bevolking. Reden genoeg voor de Vlaams-Socialistische Beweging, een socialistische beweging voor een onafhankelijk Vlaanderen, en het Rassemblement Populaire Wallon, een linkse Waalsgezinde partij, om samen aan tafel te schuiven. Het resultaat van dit overleg is een gezamenlijke verklaring geworden, waarin gesteld wordt dat de doelstellingen van de progressieve Vlaamse en Waalse Beweging gelijklopend zijn en waarin opgeroepen wordt om samen front te vormen tegen België.

BELGIË, OBSTAKEL VOOR EEN VLAAMS-WAALSE SAMENWERKING
*********
GEMEENSCHAPPELIJKE VERKLARING
van de
VLAAMS-SOCIALISTISCHE BEWEGING
en het
RASSEMBLEMENT POPULAIRE WALLON
***********
In België heerst het hardnekkige misverstand dat de “Belgische kwestie” gereduceerd kan worden tot een etnisch conflict dat gestoeld is op haat, vooroordelen en egoïsme. Hieruit wordt afgeleid dat de Vlaamse en Waalse beweging van nature elkaars opponenten zijn. Volgens ons gaat het echter niet om bewegingen die vertrekken vanuit een reactionaire reflex, maar integendeel om bewegingen die in essentie emancipatorisch (zouden moeten) zijn, en daarom in de eerste plaats aansluiting zouden moeten vinden met elkaar en dit binnen de linkerzijde. Desondanks is het zo dat in de Vlaamse Beweging rechts zwaarder doorweegt, in tegenstelling tot wat elders in de wereld – van Québec over Schotland en Baskenland tot Koerdistan – het geval is. Hoewel dit historisch verklaarbaar is, is dit echter geen wet van Meden en Perzen. Zowel de Vlaamse als Waalse Beweging staan immers allebei voor zelfbestuur en keren zich niet alleen tegen een staat maar in de eerste plaats tegen een politiek systeem en een ultraliberale elite. Het valt te betreuren dat het contact tussen beide verwaterd is; het is een evolutie waaraan beide zijden de schuld delen, maar die niet onherroepelijk is. Onze gezamenlijke belangen verplichten ons deze toestand recht te zetten.

Maar men kan er niet omheen dat het – ook aan Franstalige zijde, hoewel extreem-rechts amper succes heeft in de Waalse Beweging – tegenwoordig in veel progressieve kringen bon ton is het Belgische staatsbestel te verdedigen. Wij menen echter dat deze situatie nefast is voor links – zowel voor traditioneel links (sp.a, PS, groenen) als voor radicaal links – omdat het daarmee een belangrijke trein dreigt te missen en het daardoor in een tegennatuurlijke alliantie zit met een rechts en conservatief belgicisme.
De regeringscrisis die we vandaag mogen aanschouwen maakt iedere dag duidelijker dat het huidige federale model, dat vanaf de jaren’60 en ’70 geschapen werd door de oude Belgische elite teneinde de Vlaamse en Waalse roep om autonomie te neutraliseren, stabiliteit mist. Door zich te integreren in een transnationaal economisch systeem, is de basis op dewelke die oude Belgische bourgeoisie zich kon beroepen om zich voor te stellen als verdedigster van het nationale belang verkruimeld. Deze elite, die garant stond voor de eenheid van het land dat het instrument was om haar belangen te dienen, is aan het verdwijnen, en het is maar een kwestie van tijd voor België volgt. Sire, er zijn geen Belgen meer. De conservatieve krachten, zowel Vlaamse als Franstalige, hebben dat goed begrepen.
We merken dat rechts aan Vlaamse kant een liberaal Vlaanderen voorstelt, bereid de bescherming van de Brusselse Vlamingen tegen het supremacisme en de bijna racistische haat van het FDF-type te laten vallen. Vaak wordt dan het beeld geschetst van een intrinsiek lui, parasiterend want links Wallonië, als tegenbeeld van een hardwerkend want rechts Vlaanderen. Daarmee verbergt het dat de terugval van de Waalse economie vanaf de tweede helft van de 20e eeuw in de eerste plaats het resultaat is van de weigering van de haute finance (“Brussel”, zoals men soms zegt) om te investeren in de vernieuwing van de economie van een streek waarvan zij de rijkdommen gedurende meer dan een eeuw geplunderd heeft. Zo verbergt het ook de wankelheid van de rijkdom van Vlaanderen – een rijkdom die even relatief is als z’n onafhankelijkheid zal zijn.
Aan de andere kant van de taalgrens is het belgicisme weliswaar nog steeds al wat de klok slaat in het officiële discours, maar toch kan het niemand ontgaan zijn hoe de “Franstalige eenheid” steeds meer benadrukt wordt. Zelfs Ecolo, dat tien jaar geleden nog uit loyaliteit tegenover Agalev weigerde een afdeling in Sint-Genesius-Rode op te richten, lijdt hieraan. Is dit iets anders dan het voorbereiden van een “Wallobrux”-scenario, dat inderdaad nog steeds vooral bedoeld is als dreigement tegen de Vlaamse separatisten, maar niettemin ook het project is dat beoogd wordt in het geval van een scheiding?
In beide gevallen wordt er een “België-bis” voorbereid, waarin er voor de gewone burger weinig zal veranderen.

Kortom: het huidige conflict dat zo vaak voorgesteld wordt als een conflict tussen Walen en Vlamingen is veeleer een conflict tussen twee algemene visies over de toekomst van België. Aan de ene kant vinden we een belgicisme, vaak vermomd als progressiviteit, soms unitaristisch maar meestal onder de vorm van een ophemeling van het bestaande federalisme; door de andere kant worden ons twee of drie mini-België’s voorgesteld.

Links moet een keuze maken. Gaat het aan rechts het voorrecht verlenen de toekomst na België vorm te geven? Volgens ons is het onontbeerlijk dat links een alternatief biedt: een radicaal anti-Belgisch project. Het is in dat project dat Vlamingen en Walen elkaar zullen moeten en kunnen vinden, en niet in een staat die steeds het instrument is van een elite die hen beiden minacht maar ook, zoals de Vlaams(gezind)e communist Van Extergem bijna 70 jaar geleden schreef, beurtelings de ene tegen de andere uitspeelt. Gezamenlijk moeten zij streven naar een Vlaamse Republiek en een Waalse Republiek, ten dienste van iedere burger en wars van een absurd federalisme dat slechts de belangen van enkelen dient. Deze republieken zullen sociaal moeten zijn – en zullen dat, bevrijd van het Belgische keurslijf, zullen zij dat ook kunnen zijn. Deze soevereine republieken zullen moeten meebouwen aan Europa – maar dan wel een ander Europa dan deze E.U. die vooral staat voor de uitholling van het sociale systeem en de democratische controle. Vlaanderen en Wallonië zullen hun onafhankelijkheid niet winnen ten koste van elkaar, maar ten koste van België.

De linkerzijde moet het contact met het Vlaamse en Waalse emancipatiestreven herwinnen, en de Vlaamse en Waalse Beweging moeten vooral elkaar terugvinden. Voor alle drie vormt de Belgische structuur een obstakel; voor geen van de drie is een van de twee andere een fundamentele tegenstrever. Om het met een vaak misbruikte leuze te zeggen: eendracht maakt macht! En hoe progressiever deze eendracht zal zijn, hoe sterker.

Nu kan u wel zeggen dat het gemakkelijk is om op “links” vlak een akkoord te bereiken. Maar wat met de institutionele kwesties?

De V-SB en het RPW zijn het eens over de volgende institutionele principes:

- Brussel kan, als multiculturele Europese hoofdstad, niet zomaar op taalkundige basis opgeëist worden, maar zal gevraagd worden stelling te nemen voor een van beide nieuwe staten (of ervoor kiezen alleen te varen op de mondiale golf van het kapitalisme). Hetzelfde geldt voor de Oostkantons. Tijdens het intern debat te Brussel, behouden zowel V-SB als RPW de vrijheid om hun positie over de institutionele toekomst van Brussel te bepalen.
- De faciliteitengemeenten blijven in de staat die zal ontstaan op basis van het Gewest waarin zij zich bevinden. Dit betekent dat de Vlaamse Rand rond Brussel Vlaams is en blijft. De Franstaligen die zich gaan vestigen zijn om te ontsnappen aan een door hen te streng geacht fiscaal regime wisten immers waar zij aan begonnen. Brussel-Halle-Vilvoorde kan dus gesplitst worden, en dit is een zaak van de Vlaamse staat. Daarbij menen we dat de erkenning en toepassing van het beschermingsrecht van minderheden door het wegvallen van de Belgische staat, vergemakkelijkt zal worden door het wegvallen van de Belgische staat.
- Wat Voeren betreft is het voor beide partijen duidelijk dat er, gezien de historische situatie, de banden die er bestaan met Luik en de rol die het Nederlands er speelt, voor dit geschil op democratische wijze een oplossing zal bereikt moeten worden, waarbij er met alle belangen rekening gehouden zal moeten worden.

Thuin, 23 september 2007

Vlaams-Socialistische Beweging Rassemblement Populaire Wallon